Gjuha shqipe bën pjesë në familjen e gjuhëve indoevropiane, ku futen gjuhët indoiranike, greqishtja, gjuhët romane, gjuhët sllave, gjuhët gjermane, etj. Ajo formon një degë të veçantë në këtë familje gjuhësore dhe nuk ka ndonjë lidhje prejardhjeje me asnjerën prej gjuhëve të sotme indoevropiane. Karakteri indoevropian i shqipes, përkatësia e saj në familjen gjehësore indoevropiane, u arrit të përcaktohej e të vërtetohej që nga mesi i shekullit XIX, në sajë të studimeve të gjuhësisë historike krahasuese. Ishte sidomos merita e njerit prej themeluesve kryesorë të këtij drejtimi gjuhësor, dijetarit të njohur gjerman Franz Bopp, që vërtetoi me metoda shkencore përkatësinë e gjuhës shqipe në familjen gjuhësore indoevropiane. F Bopp i kushtoi këtij problemi një vepër të veçantë me titull “Ueber das Albanesische in scinen verwandtschaftlichen Bezichungen”, botuar në vitin 1854. Në ndarjen e gjuhëve indoevropiane në dy grupe: në gjuhë lindore ose satem dhe në gjujë perëndimore ose kontum, shqipja shkon me gjuhët lindore (satem), bashkë me gjuhët indoiranike, gjuhët balto-sllave dhe armenishten.

 HYRJE

• Gjuha Shqipe

 EMRI

• Emri

 MBIEMRI

• Mbiemri

 NUMëRORI

• Numërori

  FOLJET

• Njohuri të përgjithshme        • Foljet kalimtare        • Foljet veprore dhe joveprore        • Kohët e Foljes        • Mënyrat e Foljes        • Veta dhe numri i foljes        • Ndajfolja        • Parafjala        • Lidhëza        • Pjesëza        • Pasthirrmat

 RREGULLAT E DREJTESHKRIMIT

• Shenjat e pikësimit        • Shkurtime        • Përdorimi i ë-së        • Q apo Ç, Gj apo Xh        • Përdorimi i Se apo Te, Iu apo Ju